Buigen voor een zwaard (vervolg)

Dat trof me enorm. Dit deelde ik echter niet met hem en ging gewoon door met mijn leven, echter met een verlangen dat begon te groeien om toch ook maar eens die boeken te lezen die al zo lang naar me zaten te knipogen. Stiekem begon ik erin te lezen, maar legde ze weer net zo terug zoals mijn man ze had neergelegd zodat hij het niet zou merken.

Ik las de verhalen met grote interesse en er begon binnenin iets te kriebelen.

Toen vroeg ik aan God: "Is dit van U?"

Natuurlijk kreeg ik daar niet direct een antwoord op maar toen ik die boeken uit had begon ik met de bijbel. Ik wist niet waar het vandaan kwam maar ik kon niet ophouden met lezen.

Zelfs het verlangen om te sporten nam af. Ik wist niet wat me overkwam. Ik en geen zin in sport? Op een dag knielde ik voor mijn bed en vroeg aan God in wie ik altijd al op mijn manier geloofd had, maar met Wie ik nog geen persoonlijke relatie had of Hij in mijn hart wilde komen. Ook vroeg ik mij te laten zien wat van Hem is en waar ik in mijn leven op het verkeerde spoor zat.

Gaandeweg maakte Hij mij duidelijk welke dingen er in mijn leven niet goed waren en ik heb mij diep geschaamd. God heeft mij de ogen geopend en mij vernieuwd leren kijken naar mijn man en kinderen, maar ook naar mezelf.

Sporten was mijn afgod. Daarin voelde ik mij gewaardeerd en geaccepteerd, zolang als ik maar presteerde.

Maar God liet mij ook zien dat ik bij Hem niet hoef te presteren, dat Hij van mij houdt en mij accepteert zoals ik ben omdat Hij mijn hemelse Vader is. Zijn Zoon, de Here Jezus Christus stierf ook voor mij aan het kruis van Golgotha. Mijn zonden zijn mij vergeven door Zijn bloed dat gevloeid heeft ook voor mij. Natuurlijk sport ik nog steeds maar nu op een gezonde manier. Mijn gezin gaat voor alles!

Inmiddels buig ik niet meer voor een zwaard maar voor Hem die mij heeft liefgehad.

Grace Rosmolen