Buigen voor een zwaard
Het begon allemaal zo'n 10 jaar geleden dat ik een goede sportvriend van 24 jaar verloor. Zijn vader leidde de begrafenis waar mijn man en ik uiteraard bij aanwezig waren. De dienst werd geleid door de vader van mijn vriend die door zijn geloof in Jezus Christus gesterkt werd om te getuigen wat Jezus in het leven van mijn overleden vriend en in zijn leven gedaan heeft.
Natuurlijk was deze man diep bedroefd om het verlies van zijn zoon, maar tegelijkertijd straalde hij zo'n blijdschap uit omdat hij wist dat zijn zoon nu bij de Here Jezus was en dat hij hem ooit terug zou zien.
Uit de hele rouwdienst sprak de liefde van God voor deze mensen. Mijn man was hierdoor erg aangeraakt. Ik was werkzaam in de sportschool van deze vriend.
Ik gaf les in aerobics, body-shape, callanettics, steps, cardiofitness etc. Daarnaast was ik als leerling te vinden in de budo-zaal waar ik de budo sporten beoefende. Ik was een snelle leerling en haalde in korte tijd verschillende banden. Ook beoefende ik het Japans Zwaardvechten en vond dat prachtig.
In een speciale outfit en met een prachtig zwaard gaven we acte de presence. Voordat we begonnen moesten we ons zwaard schuin boven ons hoofd houden en eerbiedig buigen, als teken van ondergeschiktheid. Prachtig vond ik dat!
Sporten was en is mij op het lijf geschreven. Mijn hele leven bestond voornamelijk uit sporten. Omdat ik zo fanatiek was werd ik ook door iedereen gevraagd om op sportief gebied ergens aan mee te doen en mijn antwoord was nooit nee, soms met gevaar voor eigen leven. Ik had toen twee kinderen die altijd stonden te huilen als ik naar de sportschool vertrok, vooral 's avonds en in het weekend.
Gelukkig had en heb ik een lieve man die alles goed vond en de kinderen liefdevol opving. Mijn man had inmiddels verschillende mensen benaderd over hetgeen hem ter ore was gekomen tijdens die begrafenis van mijn overleden vriend. Het liet hem niet los en ik zag hem steeds meer in de bijbel lezen. Hij bezocht bijbelkringen en ik de sportschool. Hij werd steeds emotioneler en ik steeds meer geïrriteerd. Hij wilde steeds meer praten en ik vond dat hij zeurde. Ik moest naar EO programma's kijken, maar viel dan altijd in slaap op de bank.